Τα συγκεκριμένα κουλουράκια τα λατρεύω για το αξεπέραστο άρωμα της μαστίχας, την τραγανή ιδιαίτερη υφή τους, τη βουτυρένια γεύση τους αλλά κυρίως για τη μαγεία της παράδοσης που κουβαλούν. Τα έφεραν στην Ελλάδα το 1922 …

Η πρώτη μου επαφή με τα hot cross buns ήταν πριν περιπου 25 χρόνια όταν η μεγάλη μου κόρη  τραγουδούσε το ομώνυμο αγγλικό τραγουδάκι που είχε μάθει στο φροντιστήριο. Δεν πέρασε καιρός κι άρχισα να το ψάχνω…Ανακάλυψα λοιπόν την όμορφη παράδοση των Βρετανών οι οποίοι φτιάχνουν αυτά τα αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια τα οποία περιέχουν απαταίτητα σταφίδες, ζαχαρωμένες, ψιλοκομμένες φλούδες φρούτων (σαν τα δικά μας φρουΐ γλασέ) αλλά και μπόλικη κανέλα και μοσχοκάρυδο. Το χαρακτηριστικό τους είναι η λευκή πάστα με την οποία περνούν την επιφανεια πριν το ψήσιμο και σχηματίζεται ένας σταυρός για το καθένα με τον οποίο υπενθυμίζεται η προσφορά του Χριστού πάνω στο Σταυρό. Με αυτά λοιπόν τα συμπαθητικά, πανέμορφα κι αφράτα ψωμάκια σηματοδοτείται το τέλος της νηστείας κι η αρχή της γιορτής του δικού τους Πάσχα. Σερβίρονται κομμένα στη μέση με λίγο βούτυρο και μαρμελάδα κι είναι υπέροχα!

Υλικά:

Να φτιάξουμε τσουρέκια που να είναι αφράτα , πεντανόστιμα , γεμιστά , χωρίς αυγά και βούτυρο που να είναι ΚΑΙ νηστίσιμα γίνεται; Όποιος απαντήσει ότι δε γίνεται θα έχει βιαστεί γιατί πολύ απλά δεν έχει δοκιμάσει τα συγκεκριμένα τσουρέκια. Ο τρόπος τους απλός και ευχάριστος , το αποτέλεσμα σίγουρο και η γεύση τους εκπληκτική. Όσο για τη γέμιση , διαλέγουμε και παίρνουμε , κατά προτίμηση. Εγώ με τη συγκεκριμένη δόση φτιάχνω 4 μεγαλούτσικα στριφτάρια και τα γεμίζω με 4 διαφορετικούς τρόπους για να μην ξέρουμε ποιό να πρωτοδιαλέξουμε…Και τα τέσσερα είναι υπέροχα!

Υλικά για το προζύμι:

Καταλαβαίνετε τώρα…αυτό με τις συνταγές είναι κάτι σα συλλεκτική μανία. Όσο πιο πολύ μπαίνει κανείς  στο “χώρο” , τόσο πιο πολλά μαθαίνει , τόσο πιο πολύ θέλει να πειραματίζεται . Μια συνταγή για Πασχαλινά κουλούρια δεν είναι ποτέ αρκετή…Κι όταν μάλιστα  έρχεται η φίλη σου και σου εμπιστεύεται την αγαπημένη συνταγή της θείας Μάρως , είναι ποτέ δυνατόν να την περιφρονήσεις και να κλείσεις τα αυτιά σου;. Μάλλον όχι…Δεν περιφρόνησα κι εγώ τη συνταγή αυτή , ούτε τη θεία Μάρω…Το αποτέλεσμα ήταν αυτά  τα εξαιρετικά , τραγανά και πολύ γευστικά κουλούρια τα οποία κατέχουν μια σημαντική θέση στη λίστα των Πασχαλινών μου συνταγών…

Υλικά:

Κάποιες φορές σκέφτομαι πως τα κουλούρια το Πάσχα τα φτιάχνουμε όχι γιατί θέλουμε να γευόμαστε κάτι γλυκό αλλά γιατί μέσα από αυτή την παραδοσιακή διαδικασία μπαίνουμε στο κλίμα των ημερών , μοσχομυρίζει το σπίτι και απολαμβάνουμε τα υλικά που διαθέτει άφθονα αυτή η εποχή…χώρια οι μνήμες των παιδικών μας χρόνων…πολλές φορές φτιάχνω τα κλασικά , καθιερωμένα μου κουλούρια αλλά νοσταλγώ και κάποια άλλα… και έτσι μπαίνω στον πειρασμό να φτιάξω και την συνταγή των κουλουριών της μου Θοδώρας με τα οποία μας περίμενε το Πάσχα στο χωριό , όταν ήμαστε παιδιά…..  
Δείτε την :

Υλικά :

Το γλυκό αυτό είναι από τα δυνατά μου σημεία κι αυτό συμβαίνει μάλλον επειδή του έχω ”αδυναμία”…είναι κλασικό κι αγαπημένο…..Δε θυμάμαι καμιά ξεχωριστή στιγμή της ζωής μου που να μην έχει τη γεύση του και το άρωμά του. Η αγάπη μου γι’ αυτό με έκανε να το ψάξω πολύ και να πειραματιστώ πάνω σ’αυτό…… Μια φίλη μου, πριν χρόνια  μου εμπιστεύτηκε ένα μυστικό , το οποίο από την στιγμή που το δοκίμασα , το καθιέρωσα και δεν το έχω αλλάξει ποτέ ……κι αυτό δεν είναι άλλο από το ρύζι!!!! (στη θέση του σιμιγδαλιού) , μάλιστα , το ρύζι!!! Κάνει την κρέμα τοσο ανάλαφρη και τόσο βελούδινη…..που λιώνει ηδονικά μέσα στο στόμα ενώ διατηρείται αφράτο και αέρινο ακόμα κια την επόμενη μέρα αν και σπάνια γλιτώνει για την επόμενη…..

Δείτε το:

Yλικά: