Τηγανόψωμα της γιαγιάς
Είναι κάποιες φορές που θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό γιατί έχω υπέροχες παιδικές μνήμες , έχω να θυμάμαι μοναδικές , ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές και εικόνες που έχουν χαραχτεί βαθιά στη μνήμη μου….κι είναι αυτές που με ακολουθούν και θα με συντροφεύουν σ’ όλα τα χρόνια της ζωής μου , αυτές που με αγάπη και στοργή προσπάθησα να “χαρίσω” και εγώ με τη σειρά μου στα δικά μου παιδιά . Είναι και τα έντονα αρώματα και οι δυνατές γεύσεις και οι μυρωδιές εκείνες που έχω να θυμάμαι…Μια απ’ αυτές , μοναδική , αξεπέραστη είναι η βραδινή , μαγική στιγμή που η γιαγιά τηγάνιζε τηγανόψωμα , στο αλουμίνιο τηγάνι , στο πετρογκάζ μέσα στο κουζινάκι με τις κλαρωτές κουρτίνες….Aυτό το υπέροχο κολατσιό με το αξεπέραστο άρωμα και τη μοναδική του γεύση θα με ακολουθεί στις αναμνήσεις μου με τον πιο τρυφερό και γλυκό τρόπο…Γιατί οι συνταγές και αναμνήσεις από τα παλιά , έχουν “άλλη γεύση”….
Υλικά :
