Έχω τη χαρά και το καμάρι ότι αυτό το γλύκισμα το συνέλαβα στο μυαλό μου, το επιχείρησα και το έφερα εις πέρας με επιτυχία…στόχος μου ήταν να πετύχω ένα γλυκό κέρασμα που να είναι σούπερ σοκολατένιο, δελεαστικό αλλά όχι επιβαρυμένο σε λιπαρά αλλά κυρίως σε ζάχαρη. Το παντεσπάνι είναι απλό και περιέχει κακάο ενώ ή κρέμα σοκολάτας είναι δεμένη στην κατσαρόλα. Η κρέμα τυριού αναμίχθηκε με λίγη από την κρέμα σοκολάτας και το θαύμα έγινε!
Υλικά για το κέικ:
Το καταπληκτικό αυτό κέικ με κέρδισε από την πρώτη στιγμή…Όψη δελεαστική , κρέμα βελούδο που το πλαισιώνει από κάθε πλευρά, γεύση μεστή κι ελαφρώς “bitter”, υλικά απλά και προσιτά και εκτέλεση συνταγής σχεδόν απλοϊκή που δε χρειάζεται μίξερ αλλά ένα μπωλ, ένα κατσαρολάκι και το σύρμα ανάδευσης. Φτιάχνοντάς το έλεγα : “μα τόσο απλό; δε μπορεί..κάτι θα πάει λάθος μέχρι το τέλος” Κι όμως , όχι μόνο δεν πήγε τίποτα λάθος αλλά προέκυψε ένα διώροφο κέικ κακάο που μας έκλεψε την καρδιά!
Υλικά για το κέικ:
Αυτήν την τούρτα τη ”σκάρωσα” μόνη μου, έχοντας διαβάσει πάνω από δέκα διαφορετικές συνταγές… Η πραλίνα , αγαπημένη γεύση , δε μπορούσε να λείπει από τις τούρτες μου! Όμως η μια μου φαινόταν πολύ επιβαρυμένη σε λιπαρά, η άλλη πολύ περίπλοκη , η άλλη πολύ βαριά… Έβγαλα λοιπόν το μέσο όρο και το αποτέλεσμα , πιστέψτε με , είναι καταπληκτικό . Η κρέμα της είναι σκέτος πειρασμός και κινδυνεύει να…καταναλωθεί με το κουταλάκι πριν προλάβει να στρωθεί στην τούρτα:
Δείτε την :
Yλικά :
Δε γίνεται να έχουμε περάσει καραντίνα , Ανοιξη 2020 και να μην υπάρχει στο site μου μία αναφορά γύρω από αυτήν! Δυο μήνες και βάλε…κλεισμένοι μέσα στο σπίτι , κάποιες στιγμές φοβηθήκαμε , ανησυχήσαμε , άλλες ηρεμήσαμε , μιλήσαμε με τους εαυτούς μας , με τους “δικούς” μας , διαβάσαμε , γελάσαμε , κλάψαμε , συγκινηθήκαμε , ανακαλύψαμε πράγματα που τα είχαμε χάσει , παραμελήσει ή αγνοήσει , μαγειρέψαμε ,φάγαμε , ήπιαμε , χορέψαμε…κι όλα αυτά με “σημαία” το σύνθημα #μένουμε_σπίτι. Μια απορία για το μέλλον και μια αδιόρατη ανησυχία υποβόσκει μα το συναίσθημα της ανανέωσης και της ελπίδας υπερτερεί ξεκάθαρα και οι ζωές μας γυρίζουν σελίδα και επιστρέφουν σε μια “νέα κανονικότητα” η οποία φέρνει πράγματα και συνήθειες που ήρθαν για να μείνουν… Επέλεξα λοιπόν να συνδυάσω αυτή την δεδομένη στιγμή με μια αισιόδοξη , όμορφη , γλυκιά και χρωματιστή ανάρτηση και να αποχεραιτήσω αυτή τη διαφορετική Άνοιξη με μια αγκαλιά ολόγλυκες , ολόδροσες και πανέμορφες φράουλες…
Υλικά:
Εδώ έχουμε να κάνουμε με την ομορφιά της απλότητας η οποία κερδίζει πάντα. Ένα απλό κέικ βανίλιας , εμπλουτισμένο με άρωμα λεμονιού και τζίντζερ , μπόλικη κρέμα lemon curd στη μέση κι ένα απλό , λιτό απέριττο στόλισμα που πλαισιώνει το κέικ και το μεταμορφώνει σε ζωγραφιά με τον πιο απλό τρόπο. Όταν το έφτιαξα μετά λύπης το μοιράσαμε σε κομμάτια αφού το όμορφο , τελικό αποτέλεσμα μαγνήτισε τα βλέμματα και το “μαχαίρωμά” του φάνταζε ιεροσυλία. Ωστόσο ήταν να μη γίνει το πρώτο βήμα μιας και η γεύση του ήταν εξίσου απογειωτική! Μήπως είμαι υπερβολική στην περιγραφή μου; Κάποιες φορές , το παραδέχομαι , μπορεί να γίνομαι υπερβολική. Σήμερα όμως , όχι!
Υλικά για το κέικ:
Το έχω βάλει στο μάτι εδώ και καιρό αυτό το δελεαστικό κέικ. Μου έχει κλέψει την καρδιά για πολλούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι έχει απίθανη γεύση αλλά και εμφάνιση. Ο δεύτερος είναι το εκπληκτικό frosting σοκολάτας που το περιβάλλει γιατί έχει μια ιδιαιτερότητα: Δεν είναι φτιαγμένο με κρέμα γάλακτος ή κρέμα- τυρί ώστε να χρειάζεται ψυγείο μετά από λίγες ώρες. Το γλύκισμα αυτό δεν είναι τούρτα , είναι κέικ και το θέλουμε αφράτο , σε θερμοκρασία δωματίου ώστε να απολαύσουμε τις υφές τους έτσι όπως είναι , βελούδινες και ζουμερές…
Κάποιες φορές το σερβίρω με λίγο βύσσινο γλυκό του κουταλιού. Το απογειώνει πραγματικά…
Υλικά:
Εεεε τώρα , βασίλσσα ήταν (η Βικτωρία) ό,τι ήθελε έκανε…Σύμφωνα με ιστορικές πηγές η βασίλισσα Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου (Μ. Βρετανία 1837-1901) υπέφερε από κατάθλιψη στο χρονικό διάστημα που χώριζε το μεσημεριανό γεύμα από το βραδινό δείπνο και μην μπορώντας να αντέξει τη βασανιστική αυτή αναμονή , επινόησε και καθιέρωσε την ώρα του απογευματινού τσαγιού όπου σερβιρίζονταν αφράτα ψωμάκια με βούτυρο και κέικς γεμιστά…Έτσι προέκυψε το περίφημο κέικ Victoria με σαντιγύ και φράουλες ενώ η αφορμή σε μένα για να το φτιάξω δόθηκε από την προτροπή-παράκληση μιας φίλης που παρακολουθεί τις συνταγές μου και μου το ζήτησε…Ομολογώ πως αφού το έψαξα αρκετά , με πολλή επιμονή , κατέληξα να δημιουργήσω ένα υπέροχο κέικ που συναγωνίζεται επάξια το αυθεντικό.
Υλικά:
Το κωκ είναι ένα γλυκό έντονα συνδεδεμένο με τις παιδικές μου μνήμες. Κορυφαίο γλυκό που είχε την τιμητική του στα φιλέματα και στις επισκέψεις και το αναζητούσαμε στα ψυγεία των ζαχαροπλαστείων και μάλιστα ξεχωρίζαμε αυτά που ήταν λουσμένα με πλούσια , αυθεντική γκανάζ σοκολάτας κι όχι αναμεμιγμένη σοκολάτα με άχνη και μαργαρίνη…Μου θυμίζει και κάτι ακόμα: τα απογεύματα της Κυριακής που με πήγαινε η μητέρα μου στο σινεμά και στο διάλειμμα μου αγόραζε κωκ . Ένα πληθωρικό κωκ με μπόλικη κρέμα ζαχαροπλαστικής και το κερασάκι στην κορυφή να χαρίζει την τελική πινελιά. Τελευταία το επανέφερα στην επικαιρότητα , το έφτιαξα σε μέγεθος XL ώστε να το απολαύσουμε στην πιο πληθωρική και χορταστική του εκδοχή!
Υλικά:
Έχω καιρό να γράψω άρθρο και ακόμα περισσότερο καιρό να δημιουργήσω στην κουζίνα μου και ομολογώ πως μου έχει λείψει….Από την ώρα που θα “συλλάβω” την ιδέα στο μυαλό μου , μέχρι την ώρα που θα την πραγματοποιήσω , θα τη φωτογραφίσω και θα τη μοιραστώ με αυτούς που με αγαπούν και με εμπιστεύονται , όλη η διαδικασία είναι συναρπαστική. Κι όμως οι “βιωτικές μέριμνες” και το βασανιστικό , πολύ ζεστό καλοκαίρι μου στέρησαν την έμπνευση και το κέφι. Όμως αυτή η μέρα ξεκίνησε διαφορετικά! Θυμήθηκα τα λόγια μιας συμπολίτισσάς μου με την οποία συναντηθήκαμε σε μια κοινή έξοδο και μου είπε: “θέλω να ανεβάσεις μια τούρτα δροσερή , καλοκαιρινή με φράουλες ή με ανανά , όπως την έφτιαχνε η μητέρα μου τα καλοκαίρια , ανάλαφρη και δροσερή”….κάπως έτσι νομίζω πως βρήκα και πάλι την έμπνευσή μου….
Υλικά:
“Τι είναι αυτό;” Με ρώτησε μια φίλη όταν είδε τη σχετική ανάρτησή μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης…”Είναι μια τυροφραουλένια κρέμα που θα ενωθεί με ένα λασποσοκολατένιο κέικ” της απάντησα και θα συνθέσουν ένα λαχταριστό γλυκό. Και θα το φάτε όλο μόνοι σας; με ξαναρώτησε (με αγωνία , νομίζω)…Μα δε χρειάζεται να φάμε , της απάντησα…Μόνο και μόνο που το προφέρω γεμίζει το στόμα και μόνο που το βλέπω χορταίνω…Κι είναι αλήθεια πως το συγκεκριμένο κέικ μόνο που το κοιτάζει κανείς χορταίνει και με το παραπάνω . Αν μπει μάλιστα κανείς στον κόπο να το φτιάξει κι όλας , έχει χορτάσει από την πληθωρική και απολαυστική διαδικασία παρασκευής του πριν δοκιμάσει καν την πρώτη κουταλιά . Για την ιστορία έχω να ανακοινώσω ότι το μόνο που πρόλαβα να δοκιμάσω είναι λίγη κρέμα από τα τοιχώματα του μίξερ και λίγα τρίμματα λίγο πριν πλύνω την πιατέλα….
Υλικά:
