Παραδοσιακα γλυκα

Τα συγκεκριμένα κουλουράκια τα λατρεύω για το αξεπέραστο άρωμα της μαστίχας, την τραγανή ιδιαίτερη υφή τους, τη βουτυρένια γεύση τους αλλά κυρίως για τη μαγεία …

Δεν ξέρω εσείς , αλλά εγώ δελεάζομαι όταν ανακαλύπτω μια συνταγή απλή και γρήγορη που στην εκτέλεσή της οι οδηγίες είναι του τύπου : “ρίξτε …

Καλά να περάσετε , μου είπε η κόρη μου η Άννα φεύγοντας για τη δουλειά ενω εγώ έμεινα τα δυο εγγόνια μου στο σπίτι…Αν πεινάσετε έχω pancakes στην κουζίνα , μας ενημέρωσε…Με το παιχνίδι και τη ζωγραφική, με τα επιτραπέζια και το κρυφτό πέρασε η ώρα και σα να πεινάσαμε λιγάκι. Τότε θυμηθήκαμε τα pancakes κι είπαμε να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα να κολατσίσουμε λιγάκι. Αυτό που γεύτηκα ήταν σοκαριστικά ωραίο: Ενας πραγματικός αφρός με άρωμα πορτοκαλιού και βελούδινη υφή. Τη συνταγή την κατέγραψα, την πραγματοποίησα και σας τη δίνω με αγάπη.

Υλικά:

Έχω εθιστεί πλέον ξεκάθαρα με αυτή την αφράτη, βουτυρένια ζύμη που λιώνει στο στόμα και μαζί με τα καραμελωμένα υγρά της καστανής ζάχαρης και της κανέλας αποτελούν εκρηκτικό  μίγμα για τον ουρανίσκο.

Φαντάσου τώρα λοιπόν σε αυτό το ονειρικό σύνολο να προσθέσεις και κομμάτια μήλου…Δεν περιγράφω άλλο , απλά σε προτρέπω να το δοκιμάσεις. Εγώ ψιλόκοψα τα μήλα, τα ανακάτεψα με τη ζάχαρη και την κανέλα και τα πρόσθεσα κατευθείαν στην απλωμένη ζύμη. Εσύ αν θέλεις, για πιο εθιστικό αποτέλεσμα,  καραμέλωσέ τα πρώτα στο τηγάνι και μετά προχώρησε στην εκτέλεση της συνταγής….

Υλικά:

Με την κολοκύθα ετοιμάζουμε ένα σωρό εδέσματα, αλμυρά και γλυκά και δε σταματάμε ποτέ γιατί ο χρυσοκίτρινος δροσερός και ζουμερός αυτός καρπός με τη χαρακτηριστική υπόγλυκη γεύση αποτελεί έμπνευση για δημιουργία. Αφού λοιπόν δοκιμάσαμε και ετοιμάσαμε τόσα πολλά “καλούδια” δεν υπήρχε περίπτωση να ξέφευγε από τα αγαπημένα  ρολλάκια κανέλας αφού κολοκύθα και κανέλα συνδυάζονται άψογα.

Ετοίμασε λοιπόν μπόλικο πουρέ κολοκύθας, κράτα και για άλλες συνταγές και έλα να φτιάξουμε αυτό τα αριστούργημα.

Υλικά για τη ζύμη:

Ναι, πρέπει να το αφήσεις οπωσδήποτε να καεί αλλιώς δε θα έχεις τη δυνατότητα να απολαύσεις αυτή τη μοναδική, εκρηκτική γεύση που συνδυάζει “ένταση” και “βελούδο” μαζί. Είναι τόσο απλό στην κατασκευή που θα σε αιφνιδιάσει…Τώρα πως γίνεται ένα άσχημο, καμμένο τσηζ κέικ με μια καμμένη λαδόκολλα ολόγυρά του , με ανάγλυφη επιφάνεια γεμάτη ρωγμές και ασαφή όρια να είναι τόσο υπέροχο, δεν μπορώ να το ξέρω εκείνο όμως που ξέρω σίγουρα είναι πως αποτελεί ένα από τα πιο εθιστικά γλυκά που έχω δοκιμάσει και η γοητεία της απλότητας του είναι αφοπλιστική. Σερβίρεται με πλούσια ganache σοκολάτας ή μέ σάλτσα κόκκινων φρούτων αλλά εγώ το λατρεύω σκέτο για να μη χάνω τίποτα από τον άψογο συνδυασμό των υλικών του …

Υλικά:

Η ξενική ονομασία αυτού του πιάτου, είναι αλήθεια πως είναι ευφάνταστη και μεγαλοπρεπής . Φανερώνει νοστιμιά και άρωμα βουτύρου, παραπέμπει στη γαλλική κουζίνα, υπόσχεται αφράτο αλλά και ροδοψημένο παχουλό ψωμάκι και αυτομάτως το ονειρεύεται ο καθένας με σιρόπι καραμέλας ή κάτι παρόμοιο να ρέει νωχελικά προς τα κάτω…Ωστόσο οι αγαπημένες σε όλους μας αυγοφέτες οι οποίες έχουν σαν πρώτη ύλη το τσουρέκι κι όχι ένα απλό ψωμί νομίζω πως μπορούν να σταθούν άνετα στα πιο καλοστρωμένα πρωινά τραπέζια. Γι’ αυτό σου  προτείνω να φυλάς λίγες φέτες τσουρεκιού στην κατάψυξη, έτοιμες για κάθε χρήση…

Υλικά:

Μην περιμένεις ευφάνταστες φωτογραφίες σε αυτό το άρθρο, ούτε επαγγελματικές λήψεις διότι πολύ απλά τα καραμελορολάκια μου εξαφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ με το που βγήκαν από το φούρνο. Διότι αν δεν φας μπριοσάκι αμέσως, έτσι αφράτο και βουτυρένιο με τη γέμιση να ρέει νωχελικά πριν κρυώσει , δεν έχεις γνωρίσει τι σημαίνει συγκίνηση του ουρανίσκου. Από την άλλη, έκανα ένα γρήγορο και βιαστικό πείραμα στο εξοχικό,  όπου δεν είχα τα κατάλληλα μέσα και το σωστό μέγεθος σκεύους για το ψήσιμο κι έτσι άπλωσαν περισσότερο από το κανονικό και δεν είχαν το σωστό σχήμα…Αλλά ποιος νοιάζεται για το σχήμα όταν η γεύση σε συγκλονίζει; Ωστόσο μιας και μου αρέσει η καλαισθησία, θα προσπαθήσω σε μια επόμενη φορά που θα το φτιάξω, να εξασφαλίσω πιο σωστές φωτογραφίες…

Υλικά (για τη ζύμη):

Η πρώτη μου επαφή με τα hot cross buns ήταν πριν περιπου 25 χρόνια όταν η μεγάλη μου κόρη  τραγουδούσε το ομώνυμο αγγλικό τραγουδάκι που είχε μάθει στο φροντιστήριο. Δεν πέρασε καιρός κι άρχισα να το ψάχνω…Ανακάλυψα λοιπόν την όμορφη παράδοση των Βρετανών οι οποίοι φτιάχνουν αυτά τα αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια τα οποία περιέχουν απαταίτητα σταφίδες, ζαχαρωμένες, ψιλοκομμένες φλούδες φρούτων (σαν τα δικά μας φρουΐ γλασέ) αλλά και μπόλικη κανέλα και μοσχοκάρυδο. Το χαρακτηριστικό τους είναι η λευκή πάστα με την οποία περνούν την επιφανεια πριν το ψήσιμο και σχηματίζεται ένας σταυρός για το καθένα με τον οποίο υπενθυμίζεται η προσφορά του Χριστού πάνω στο Σταυρό. Με αυτά λοιπόν τα συμπαθητικά, πανέμορφα κι αφράτα ψωμάκια σηματοδοτείται το τέλος της νηστείας κι η αρχή της γιορτής του δικού τους Πάσχα. Σερβίρονται κομμένα στη μέση με λίγο βούτυρο και μαρμελάδα κι είναι υπέροχα!

Υλικά:

Το λεμόνι το μαγικό, το αρωματικό κάνει θαύματα και τώρα την άνοιξη, που το μεθυστικό άρωμα του ανθού του μας συνεπαίρνει, εκτιμάμε ακόμα περισσότερο τον υπέροχο καρπό του και όλα όσα μπορούμε να φτιάξουμε με αυτόν! Σε πρώτη φάση έφτιαξα μια δόση lemon curd που οριακά είμαι ικανή να την εξαφανίσω, μόνη της με το κουταλάκι αλλά αυτή τη φορά, ζύμωσα αμέσως και μια βάση γλυκιάς τάρτας, οπότε το γλυκό “ήρθε κι έδεσε”. Μια δροσερή κρέμα με τυρί στη μέση κι όλα ευωδιάσαν μέσα στην κουζίνα μου σα να υποδέχτηκα την Άνοιξη αυτοπροσώπως…

Υλικά για τη βάση: