Αν δεν έχει γλυκό κεράσι το ντουλάπι μου το θεωρώ κενό και φτωχό . Κατά τη γνώμη μου είναι το απόλυτο , παραδοσιακό , αρχοντικό γλυκό του κουταλιού . Αν κλείσω τα μάτια φέρνω τόσες πολλές εικόνες στο μυαλό μου και μια νοσταλγία με κυριεύει. Tο καφενείο του χωριού μας , το σπίτι της γιαγιάς μου με τα παραδοσιακά , μικρά πιατελάκια καλοσερβιρισμένα στο δίσκο με το κεντητό κοφτό δισκόπανο , τα τεράστια βάζα στο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς και ένα σωρό άλλες νοσταλγικές, όμορφες εικόνες . Είναι τόσο νόστιμο , τόσο αρωματικό , τόσο απολαυστικό! Συνοδεύει άριστα τον ελληνικό , απογευματινό καφέ αλλά είναι κι ένα υπέροχο γαρνίρισμα στο παγωτό βανίλια . Είναι ταυτόσημο με τις πρώτες καλοκαιρινές στιγμές και το σχήμα του σε συνδυασμό με το υπέροχο χρώμα του αναντίλεκτα φτιάχνουν τη διάθεση…
Δείτε το :
Υλικά :
1 κιλό κεράσια (μεγάλα , ώριμα και τραγανά)
800 γρ. ζάχαρη
1 κρασοπότηρο νερό
1 βανίλια
Χυμό από μισό λεμόνι
Εκτέλεση :
Πλένουμε τα κεράσια , τα στραγγίζουμε και αφαιρούμε τα κοτσάνια και το κουκούτσια με το ειδικό εργαλείο ή το τσιμπιδάκι . Τοποθετούμε τα κεράσια σε μεγάλη και βαθιά κατσαρόλα και προσθέτουμε τη ζάχαρη . Τα αφήνουμε σκεπασμένα με μια πετσέτα για μια-δυο ώρες για να “βγουν” τα υγρά και στη συνέχεια προσθέτουμε το νερό και ανάβουμε το μάτι στο δυνατό μέχρι να έρθουν σε βρασμό . Τότε χαμηλώνουμε τη φωτιά σε μέτρια και ξαφρίζουμε ανακατεύοντας ανά διαστήματα . Τα αφήνουμε να βράσουν για 20-25 λεπτά και αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά . Σκεπάζουμε με την πετσέτα και την αφήνουμε για μια νύχτα ή για 10-12 ώρες . Τότε την τοποθετούμε πάλι στη φωτιά , προσθέτουμε τη βανίλια και το χυμό και αφήνουμε το γλυκό να πάρει μία ή λίγο περισσότερες βράσεις , ανάλογα με το πόσο “δέσιμο” χρειάζεται . Συνήθως θέλει πολύ λίγο… Δεν πρέπει να ξεγελαστούμε γιατί όσο είναι καυτό το σιρόπι είναι πολύ υγρό , όσο όμως περνάει η ώρα και παγώνει , σφίγγει και έρχεται στο επιθυμητό σημείο . Αποσύρουμε αμέσως από τη φωτιά και περιμένουμε να κρυώσει. Το μεταφέρουμε σε βάζα και το διατηρούμε σε δροσερό μέρος.
Καλή επιτυχία!